Το συλλαλητήριο στη Φλώρινα για το δυσβάσταχτο κόστος θέρμανσης

Με κεντρικό αίτημα τη μείωση του κόστους θέρμανσης και τη στήριξη των νοικοκυριών, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 4 Νοεμβρίου, στην κεντρική πλατεία της Φλώρινας, συλλαλητήριο διαμαρτυρίας με τη συμμετοχή εκπροσώπων φορέων, συνδικαλιστικών σωματείων και συλλόγων, φοιτητών, αγροτών και πολιτών.

Στη συγκέντρωση αναδείχθηκε το ζήτημα των υψηλών δαπανών θέρμανσης, που επιβαρύνουν σημαντικά τα νοικοκυριά, με τους συμμετέχοντες να διεκδικούν δίκαιη αντιμετώπιση και ουσιαστικά μέτρα ανακούφισης.

Στο πλαίσιο της κινητοποίησης τοποθετήθηκαν ο πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Δημοτικής Εκπαίδευσης, Γιώργος Λουρμπάκης, η πρόεδρος του Σωματείου Εμπορικών Ιδιωτικών Υπαλλήλων, Παναγιώτα Τορλαχίδου, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εμπόρων και Βιοτεχνών, Σάββας Σαπαλίδης, η πρόεδρος του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ, Μαρία Νεοκαζιώτη, και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Φλώρινας, Κωνσταντίνος Σιάκος.

ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΚΦ Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΙΑΚΟΥ

Φίλες και φίλοι,

Συμπολίτισσες και συμπολίτες,

Μπορούμε να ζητάμε θαύματα.

Μπορούμε να νομίζουμε πως θα αλλάξουμε τον κόσμο.

Μπορούμε να ανεβούμε σε αυτό το βήμα,

να ζητήσουμε τα πάντα και στο τέλος να επιστρέψουμε στα σπίτια μας,

πιστεύοντας πως κάναμε το καθήκον μας.

 

Δεν υποτιμώ ούτε τα όνειρα ούτε τις μεγάλες διεκδικήσεις.

Αλλά αύριο το πρωί, όταν θα ξημερώσει, τα προβλήματα των ανθρώπων θα είναι ακόμη εδώ.

Και τότε πρέπει να μπορούμε να απαντήσουμε σε μια απλή ερώτηση:

Εμείς τι κάναμε για να αλλάξει κάτι;

Όχι μόνο τι ζητήσαμε.

Τι κάναμε.

Αυτή την ερώτηση βάλαμε στον εαυτό μας όταν ξεκινήσαμε την προσπάθεια για το κόστος θέρμανσης στη Φλώρινα και σε ολόκληρη τη Δυτική Μακεδονία.

Γιατί εδώ ο χειμώνας δεν είναι μια απλή εποχή του χρόνου.

Είναι μήνες ολόκληροι που κάθε οικογένεια προσπαθεί να κρατήσει το σπίτι της ζεστό.

Είναι ο ηλικιωμένος που σκέφτεται πόσες ώρες θα ανάψει τη θέρμανση.

Είναι ο εργαζόμενος που βλέπει ένα μεγάλο μέρος του μισθού του να φεύγει πριν ακόμη καλύψει τις υπόλοιπες ανάγκες του.

Είναι οι γονείς που αναρωτιούνται πώς θα τα βγάλουν πέρα.

Και είναι οι άνθρωποι που δεν παραπονιούνται δημόσια, αλλά κάνουν καθημερινά δύσκολους υπολογισμούς μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.

Αυτούς τους ανθρώπους εκπροσωπούμε σήμερα.

Και γι’ αυτούς βρισκόμαστε εδώ.

Φίλες και φίλοι,

Θέλω να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ απλό.

Δεν ζητάμε προνομιακή μεταχείριση. 

Ζητάμε δίκαιη μεταχείριση.

Ακούμε συχνά ότι οι φορολογικοί συντελεστές είναι ίδιοι για όλους τους Έλληνες.

Και είναι αλήθεια.

Οι φορολογικοί συντελεστές είναι ίδιοι. 

Οι χειμώνες, όμως, δεν είναι ίδιοι.

Μια οικογένεια στη Φλώρινα χρειάζεται περισσότερη θέρμανση από μια οικογένεια σε μια περιοχή με ηπιότερο κλίμα.

Όχι επειδή το επιλέγει.

Όχι επειδή σπαταλά.

Αλλά επειδή εδώ κάνει περισσότερο κρύο και για περισσότερους μήνες.

Και όταν αναγκάζεσαι να καταναλώσεις περισσότερα καύσιμα για να ζεστάνεις το σπίτι σου,

καταλήγεις να πληρώνεις και περισσότερους φόρους.

Άρα, στην πράξη, πληρώνεις περισσότερο για την ίδια βασική ανάγκη.

ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΚΡΥΟ!

Η ζεστασιά δεν είναι πολυτέλεια. 

Είναι ανάγκη.

Και αυτή η ανάγκη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση.

Δεν μπορεί το θερμόμετρο να πέφτει και ο φορολογικός λογαριασμός να ανεβαίνει!

Αυτή είναι η αδικία που θέλουμε να διορθωθεί.

Δεν ζητάμε να μη φορολογούμαστε.

Ζητάμε να αναγνωριστεί ότι η αυξημένη κατανάλωση θέρμανσης, εξαιτίας των κλιματικών συνθηκών,

δεν είναι επιλογή ούτε πολυτέλεια.

Και επειδή πιστεύουμε ότι οι διεκδικήσεις πρέπει να συνοδεύονται από προτάσεις, δεν μείναμε στη διαπίστωση του προβλήματος.

Τα πέντε Εργατικά Κέντρα της Δυτικής Μακεδονίας — της Φλώρινας, της Καστοριάς, της Πτολεμαΐδας, της Κοζάνης και των Γρεβενών — συνεργαστήκαμε και καταθέσαμε μια συγκεκριμένη πρόταση.

Να θεσπιστεί ένας μόνιμος μηχανισμός επιστροφής ή συμψηφισμού των πρόσθετων φόρων 

που πληρώνουν τα νοικοκυριά εξαιτίας της αυξημένης ανάγκης για θέρμανση.

Με αντικειμενικά κλιματικά και κοινωνικά κριτήρια.

Με ουσιαστική ενίσχυση των νοικοκυριών που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

Με δίκαιη αντιμετώπιση όλων των βασικών τρόπων θέρμανσης, συμπεριλαμβανομένων των ξύλων και της βιομάζας.

Δεν ισχυριζόμαστε ότι έχουμε λύσει κάθε τεχνική λεπτομέρεια.

Λέμε όμως ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη πρόταση, 

υπάρχει μια πραγματική ανάγκη και 

υπάρχει η δυνατότητα να αναζητηθεί μια δίκαιη λύση.

Και αυτή η πρόταση έκανε ήδη ένα σημαντικό βήμα.

Στις 30 Οκτωβρίου, το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας την ενέκρινε ομόφωνα.

 

Θέλω να ευχαριστήσω όλες τις παρατάξεις και όλους τους περιφερειακούς συμβούλους για αυτή τη στάση.

Γιατί απέδειξαν ότι υπάρχουν ζητήματα στα οποία μπορούμε να σταθούμε πάνω από τις διαφορές μας.

Όμως ας είμαστε απολύτως σαφείς.

Η ομόφωνη απόφαση δεν είναι η λύση. 

Είναι ένα σημαντικό βήμα προς τη λύση.

Η ευθύνη τώρα περνά στην κεντρική Πολιτεία.

Και από την Πολιτεία περιμένουμε συγκεκριμένη απάντηση.

Όχι άλλη μια γενική διαβεβαίωση.

Συγκεκριμένη απάντηση σε μια συγκεκριμένη πρόταση.

Φίλες και φίλοι,

Ξέρω ότι πολλοί συμπολίτες μας είναι απογοητευμένοι.

Ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι που λένε:

«Τι θα αλλάξει με μια συγκέντρωση;»

Δεν θα τους κατηγορήσω.

Η απογοήτευση δεν γεννήθηκε από το πουθενά.

Και δεν θα υποσχεθώ ότι επειδή συγκεντρωθήκαμε σήμερα, αύριο θα έχει λυθεί το πρόβλημα.

Θα πω, όμως, κάτι που πιστεύω βαθιά.

Αν θεωρήσουμε μια αδικία φυσιολογική, 

τότε έχουμε ήδη παραιτηθεί από την προσπάθεια να την αλλάξουμε.

Εμείς δεν θέλουμε να παραιτηθούμε.

Θέλουμε να προσπαθήσουμε.

Με επιχειρήματα.

Με επιμονή.

Με συνεργασία.

Και με σεβασμό σε κάθε άνθρωπο, είτε μπόρεσε να βρεθεί σήμερα εδώ είτε όχι.

Γιατί η αξία αυτής της προσπάθειας δεν μετριέται μόνο από το πόσοι στεκόμαστε σε αυτή την πλατεία.

Μετριέται από το πόσο σοβαρά θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε και αύριο.

Δεν ήρθαμε να μετρήσουμε κόσμο. 

Ήρθαμε να δώσουμε βάρος σε ένα δίκαιο αίτημα.

Θέλω εδώ να ευχαριστήσω όλους τους φορείς που ανταποκρίθηκαν.

Τους εργαζομένους, τους επαγγελματίες, τους αγρότες,

τους εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης, τους συλλόγους, τους ανθρώπους της Εκκλησίας

και κάθε συμπολίτη που στηρίζει αυτή την κοινή προσπάθεια.

Η συνεργασία μας δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε σε όλα.

Σημαίνει ότι βρήκαμε ένα ζήτημα στο οποίο οφείλουμε να σταθούμε μαζί.

Και αυτό έχει αξία.

Γιατί κανένας φορέας μόνος του δεν μπορεί να εκπροσωπήσει όλες τις ανάγκες μιας κοινωνίας.

Όταν όμως ενώνουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να διεκδικήσουμε πιο ουσιαστικά.

Και θέλω να το πω καθαρά:

Δεν έχει σημασία να δικαιωθεί η πρότασή μας.

Έχει σημασία να δικαιωθούν οι άνθρωποι για τους οποίους την καταθέσαμε.

Και κλείνω με μία σκέψη.

Αύριο θα επιστρέψουμε όλοι στην καθημερινότητά μας.

Οι λογαριασμοί θα εξακολουθούν να υπάρχουν.

Ο χειμώνας θα εξακολουθεί να είναι βαρύς.

Και η ανάγκη για θέρμανση δεν θα περιμένει.

Αλλά από σήμερα μπορούμε να στείλουμε ένα καθαρό μήνυμα:

Η Φλώρινα δεν ζητά χάρη.

Η Δυτική Μακεδονία δεν ζητά προνόμια.

Ζητά να μην πληρώνει περισσότερους φόρους επειδή αναγκάζεται να ζεσταίνεται περισσότερο.

Θα συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια με επιμονή και σοβαρότητα.

Χωρίς να υποσχόμαστε θαύματα.

Αλλά χωρίς να αποδεχόμαστε την αδικία ως κανονικότητα.

Η ΦΛΩΡΙΝΑ ΕΝΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ!

Σας ευχαριστώ από καρδιάς.