ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ – ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ

Όποιος ζει και εργάζεται στην Ελλάδα δεν χρειάζεται τις ανακοινώσεις της Eurostat για να καταλάβει τι σημαίνει εξαντλητικό ωράριο. Η καθημερινότητα το φωνάζει από μόνη της, όμως η οπτικοποίηση των στοιχείων από την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία έρχεται απλώς να επιβεβαιώσει με τον πιο επίσημο τρόπο αυτό που η εργαζόμενη πλειοψηφία βιώνει στο πετσί της.

Οι Έλληνες δεν βρίσκονται απλώς στην κορυφή της Ευρώπης όσον αφορά τις ώρες εργασίας, αλλά ξεπερνούν σταθερά το τυπικό 40ωρο στην πλήρη απασχόληση, την ώρα που οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι απολαμβάνουν αισθητά πιο ανθρώπινους ρυθμούς.

Σύμφωνα με τα τελευταία επικαιροποιημένα στοιχεία, ο μέσος εργαζόμενος στην Ελλάδα δουλεύει σχεδόν 39,6 ώρες την εβδομάδα στην κύρια απασχόλησή του, όταν ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώνεται στις 35,9 ώρες. Η διαφορά αυτή μεταφράζεται πρακτικά σε σχεδόν μισή επιπλέον εργάσιμη ημέρα κάθε εβδομάδα. Ωστόσο, η στατιστική αυτή απεικόνιση αποδεικνύεται μάλλον «επιεικής», καθώς στον γενικό μέσο όρο συνυπολογίζονται και τα ποσοστά της μερικής απασχόλησης.

Στην πραγματικότητα, όταν εστιάσει κανείς στους εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης, η εικόνα γίνεται ακόμα πιο αποκαλυπτική. Η μέση εργάσιμη εβδομάδα φτάνει τις 40,1 ώρες —έναντι 38,7 στην ΕΕ— ενώ στις παραγωγικές ηλικίες από 25 έως 64 ετών σκαρφαλώνει στις 40,6 ώρες.

Την ίδια στιγμή, χώρες όπως η Ολλανδία κινήθηκαν στο 31,9, ενώ η Γερμανία και η Δανία βρίσκονται κοντά στις 34 ώρες, αναδεικνύοντας ένα τεράστιο χάσμα στην ποιότητα ζωής και την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής καθημερινότητας.

Το ζήτημα όμως δεν εξαντλείται στους επίσημους δείκτες. Η ελληνική αγορά εργασίας μαστίζεται από δομικές παθογένειες, όπως η υποδηλωμένη εργασία και οι απλήρωτες υπερωρίες.

Τα στοιχεία της πρόσφατης έρευνας του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ δείχνουν ότι πάνω από το ένα τρίτο των μισθωτών στον ιδιωτικό τομέα ξεπερνά το συμβατικό του ωράριο, με περισσότερους από τέσσερις στους δέκα να μην αμείβονται καθόλου για τις επιπλέον ώρες. Μάλιστα, ένα σημαντικό ποσοστό εργάζεται πάνω από έξι έως και πάνω από έντεκα επιπλέον ώρες την εβδομάδα, αποδεικνύοντας ότι το 40ωρο μετατρέπεται συχνά σε άτυπο 50ωρο. Παράλληλα, οι εικονικές συμβάσεις μερικής απασχόλησης, που στην πραγματικότητα καλύπτουν πλήρη ωράρια, παρακάμπτουν τα ψηφιακά εργαλεία ελέγχου και συντηρούν ένα καθεστώς φθηνής και εντατικοποιημένης εργασίας.

Στην εξίσωση αυτή προστίθεται και το υψηλό ποσοστό αυτοαπασχολούμενων και ελεύθερων επαγγελματιών στη χώρα μας, οι οποίοι καταγράφουν τη μεγαλύτερη εβδομάδα εργασίας στην Ευρώπη, αγγίζοντας κατά μέσο όρο τις 46,3 ώρες.

Όλα αυτά τα στοιχεία συνθέτουν την εικόνα μιας αγοράς όπου η παραγωγικότητα επιχειρείται να εκβιαστεί μέσα από τη σωματική και πνευματική εξάντληση των ανθρώπων της.

Η ελληνική «πρωτιά» στον χρόνο εργασίας δεν αποτελεί τίτλο τιμής, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα που αποδεικνύει ότι στην Ελλάδα η εργασία καταλαμβάνει τη μερίδα του λέοντος στη ζωή των πολιτών, χωρίς τις αντίστοιχες απολαβές ή το ανάλογο βιοτικό επίπεδο που απολαμβάνουν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι.

Του Βασιλη Ταλαμαγκα

ΠΗΓΗ: awnews.gr